Rzeki Tajlandii charakteryzują się znacznym poziomem wahania wód, co jej związana z sezonowością opadów na północy kraju. Częstym zjawiskiem są letnie powodzie związane z monsunem letnim kiedy to opady są największe. Największe powodzie zdarzają się na Nizinie Menamu i na Równinie Korat. Rzeki Tajlandii są żeglowne na bardzo długich odcinkach przez co są wykorzystywane w transporcie wodnym i do spławu drewna. Poza tym są ważne do tajskiego rolnictwa, gdyż dzięki nim powstały liczne kanały nawadniające i możliwa jest uprawa ryżu.
W Tajlandii znajduje się sporo jezior, skupiających się głównie na Równinie Korat. Jednakże największym naturalnym jeziorem jest Songkhla o powierzchni 1040 km², które leży na Półwyspie Malajskim w południowej części kraju.
Gleby Przeważającym typem gleb w Tajlandii są czerwone i czerwonożółte ferrasole, które są charakterystyczne dla sezonowości opadów. W południowej części Tajlandii występują czerwone gleby ferralitowe. Znaczną część kraju zajmują aluwialne fluwisole, skupiające się na Nizinie Menamu. Na starych warstwach aluwialnych wytworzyły się gleby glejowe, czyli glejsole, które są wykorzystywane pod łąki i pastwiska.