Po drugiej wojnie światowej kontynuowała pisanie wierszy oraz prozy gwarowej, publikując je w prasie zaolziańskiej, Kalendarzach Sląskich i na łamach „Głosu Ziemi Cieszyńskiej” oraz „Panoramy Goleszowskiej”. W konkursach literackich zdobyła szereg nagród.
Twórczość Twórczość gwarowa Anieli Kupiec zawsze przyjmowana była bardzo życzliwie, zarówno przez krytyków, jak i przez czytelników. Przez wiele lat pisała do szuflady, sporadycznie tylko publikowała swe wiersze. Jej koleżanka Ewa Milerska namówiła ją do pokazania swoich prac prof. Danielowi Kadłubcowi. Ten zachęcił poetkę do dalszej pracy literackiej i do udziału w konkursach literackich ponieważ wierszy w języku literackim jest masa, gwarowych zaś bardzo niewiele.Talent poetycki autorki widoczny jest również w jej prozie. W opowiadaniach humorystycznych często widoczna jest satyra, na przykład przepaść między warstwami społecznymi czy między miastem a wsią. Współcześnie pojawiają się próby tłumaczeń opowiadań i wierszy autorki na język czeski czy nawet angielski ale tłumaczenia te tracą swoje oddziaływanie estetyczne.
Utwory Korzenie – tomik poezji gwarowej wydany wspólnie z Ewą Milerską i Anną Filipek (1987) Malinowy świat (1988) Połotane żywobyci (1997) Po naszymu.