Po przegrupowaniu zbiorczy pułk PBK 9 września odpoczywał na postoju ubezpieczonym. 9 września oddziały Grupy uderzyły z rejonu Dąbia, dążąc do wyjścia na tyły wojsk niemieckich, co zakończyło się zdobyciem w nocy Uniejowa. 10 września o świcie główne siły GO Kaw. gen. Grzmota-Skotnickiego wykonały natarcie na Wartkowice i Parzęczew. Pododdziały zbiorowego pułku ubezpieczały natarcie prawego skrzydła nacierających wojsk od strony południowej. Zajmowały obronę: szwadron kolarzy 2 pszw. na przedpolu miejscowości Bibianów, 4 szwadron 8 psk w miejscowości Konstantki, 3 szwadron 2 pszw. w miejscowości Florianki. Reszta pułku wraz z 11 dak w Parzęczewie w odwodzie Grupy Operacyjnej. Wysunięte szwadrony rozpoznawały i ubezpieczały się patrolami bojowymi. 11 września 1939 pułk zbiorowy wsparty baterią 1/11 dak podjął natarcie po osi Ignacew-Rozlazły-Chociszew-Orla, celem przełamania południowego skrzydła niemieckiej osłony Ozorkowa. Natarcie rozwijało się pomyślnie osiągając Chociszewo, gdzie na pułk wyszło niemieckie kontrnatarcie. Pułk zajął obronę i po zatrzymaniu niemieckiego przeciwnatarcia ponownie ruszył do dalszego natarcia, przekraczając szwadronem 3/2 pszw. tor kolejowy Ozorków-Łódź.