Większość przykładów w książkach posługuje się archaicznym już językiem zwanym MIXAL (MIX Assembly Language), który jest uruchamiany na hipotetycznym komputerze MIX. Obecnie MIX jest zastępowany przez MMIX, wersję maszyny RISC, która zostanie wprowadzona w ostatecznym – czwartym – wydaniu Sztuki programowania. Niektórzy czytelnicy są zakłopotani użyciem asemblera, jednak Knuth uważa to za konieczne i słuszne z kilku powodów, m.in. języki wysokiego poziomu nie umożliwiają przedstawienia szczegółów niskopoziomowych omawianych w książkach i wychodzą z mody mniej więcej co pięć lat. Istnieją darmowe emulatory MIX (GNU MDK), dostępne do pobrania w Internecie.
W 1999 miesięcznik naukowy American Scientist umieścił tę pracę na liście najlepszych dwunastu prac z dziedziny nauk przyrodniczych XX wieku, pośród dzieł m.in. Einsteina, Mandelbrota, Diraca, Neumanna, Wienera, Feynmana.
Sławna oferta Knutha przyznania nagrody pieniężnej w wysokości 2 dolarów 56 centów za wszelkie znalezione błędy typograficzne, techniczne czy historyczne spowodowała, że praca jest w wysokim stopniu dopracowana i stanowi fundament programistyczny długo po jej pierwszej edycji. W świecie informatyków mówi się, że bardzo mała liczba czeków wystawionych przez Knutha została zrealizowana.