Stary Cmentarz – nekropolia, która znajdowała się w Koszalinie, na obszarze pomiędzy dzisiejszymi ulicami Tadeusza Kościuszki, Młyńską i Al. Monte Cassino, zamknięty w 1926, rozebrany i splantowany w latach 60. XX wieku. Cmentarz zajmował powierzchnię 7,51 ha
Historia Na początku XIX w. w Koszalinie obowiązywał zakaz dokonywania pochówków w granicach miasta. Wtedy to władze miasta zakupiły od mieszkańca o nazwisku Westphal grunt i postanowiły przeznaczyć go na cmentarz grzebalny. W późniejszych latach teren cmentarza został powiększony, a w 1819 został poświęcony i od tego momentu rozpoczęto jego użytkowanie.
Cmentarz został zamknięty dla nowych pochówków w 1926, możliwe było jedynie grzebanie zmarłych w starszych grobach rodzinnych. Po 1939 pogrzebano tam ciała więźniów niemieckich. W związku ze zmianami po przejęciu Koszalina przez władze polskie cmentarz został opuszczony i ulegał stopniowej dewastacji. Pochówki nowych mieszkańców były dokonywany wyłącznie na tzw. Nowym Cmentarzu. Stary Cmentarz spotkał los podobny do innych poniemieckich nekropolii – w latach 60. XX wieku pozostałe nagrobki rozebrano, mogiły splantowano, a zieleń przekomponowano tworząc z terenu cmentarza Park im. Tadeusza Kościuszki.