Częściowo zostały one spełnione przez mianowanie arcybiskupem mecheleńskim i prymasem Niderlandów Antoine Perrenot de Granvelle, co doprowadziło do wybuchu zamieszek, a wkrótce powstania w północnej części Niderlandów.
Struktura organizacyjna Kościoła w Niderlandach przed reformą Znaczne obszary Niderlandów wchodziły w skład archidiecezji kolońskiej i archidiecezji Reims, które były siedziba metropolitów. Poza tym na tym obszarze funkcjonowały biskupstwa: Utrecht, Tournai i Arras.
Struktura organizacyjna Kościoła w Niderlandach po reformie thumb|240px|Niderlandy Hiszpańskie, obszar na którym dokonano reorganizacji struktury Kościoła katolickiego Na mocy bulli głową episkopatu Niderlandów został arcybiskup mecheleński, obdarzony tytułem prymasa. Na terenie Niderlandów znajdowały się 3 metropolie, w skład których wchodziły 3 archidiecezje i 15 diecezji:
Metropolia utrechcka Archidiecezja utrechcka Diecezja Middelburg Diecezja Haarlem Diecezja Deventer Diecezja Leeuwarden Diecezja Groningen
Metropolia mecheleńska Archidiecezja mecheleńska Diecezja antwerpska Diecezja gandawska Diecezja Ypres Diecezja brugijska Diecezja Roermond Diecezja 's-Hertogenbosch
Metropolia Cambrai Archidiecezja Cambrai Diecezja Arras Diecezja Sint-Omaars Diecezja Tournai Diecezja namurska