W październiku 1942 został dowódcą 16 Armii Lotniczej, którą dowodził do zakończenia wojny.
W dniu 19 sierpnia 1944 został wyróżniony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego, za umiejętne dowodzenie i bohaterstwo w trakcie dowodzenia podległymi jednostkami lotniczymi.
W latach 1948–1950 był dowódcą wojsk powietrznodesantowych ZSRR, a następnie szefem Sztabu Sił Powietrznych ZSRR, zajmując to stanowisko tylko kilka miesięcy. Jeszcze w tym samym roku został zastępcą dowódcy Sił Powietrznych ZSRR i równocześnie dowódcą Lotnictwa Dalekiego Zasięgu, funkcję tę pełnił do 1958. Został wtedy pierwszym zastępcą dowódcy Sił Powietrznych i funkcję tę pełnił do 1968.
W 1968 został komendantem Wojskowej Akademii Lotniczej im. Jurija Gagarina i pełnił ją do 1973. Od sierpnia 1973 w grupie generalnych inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR.
Napisał wspomnienia pt. Крылья Победы (wydanie polskie: Zwycięskie skrzydła wyd. MON 1980 ).
Mieszkał w Moskwie, gdzie zmarł w 1990.