Pobereże (Poberezin, łac. Podberecz, ros. Побережe, ukr. Побережжя) – wieś na Ukrainie w rejonie iwanofrankiwskim (do 2020 roku w rejonie tyśmienickim) obwodu iwanofrankiwskiego, nad Dniestrem i jego dopływem Wołczyniec.
Historia W okresie Korony Królestwa Polskiego osada leżąca w powiecie halickim, województwie ruskim, prowincji małopolskiej.
Pierwsze znalezione zapisy umieszczone w Metryce Królestwa Polskiegopochodzą z 1552 .
Wieś należała do klucza marjampolskiego księżnej Anny Jabłonowskiej, do którego należały również miasta: Marjampol i Jezupol oraz wsie: Braniówka (wcześniej południowa część Mariampola, obecnie północna część Pobereża), Delejów, Hanusowce, Jurkówka, Miłowanie, Nowosiółka, Olszanica, Petryłów, Pobereże, Roszniów i Strychańce.
Po pierwszym rozbiorze Polski w 1772 r. tereny na których leży Pobereże stały się częścią Monarchii Habsburgów.
W 1857 założona została szkoła trywialna dla gminy Pobereże wraz z attynencyą Braniówka.
W 1875 Branówka i Pobereże zostały przeniesione z Sądu Powiatowego w Haliczu do Sądu Powiatowego w Stanisławowie.
W okresie II Rzeczypospolitej Pobereże (z Braniówką) należało do gminy wiejskiej Jezupol w powiecie stanisławowskim województwa stanisławowskiego.