Hiszpanka była także trzecia w klasyfikacji giganta w sezonie 1986/1987 oraz w klasyfikacji slalomu w sezonach 1990/1991 i 1991/1992.
Największy sukces osiągnęła podczas igrzysk olimpijskich w Albertville w 1992 roku, gdzie wywalczyła brązowy medal w slalomie. Po pierwszym przejeździe zajmowała drugie miejsce, tracąc do prowadzącej Julie Parisien z USA 0,03 sekundy. W drugim w przejeździe uzyskała siódmy wynik, co dało jej jednak trzeci łączny czas. Ostatecznie uległa tylko Austriaczce Petrze Kronberger i Annelise Coberger z Nowej Zelandii. Był to pierwszy w historii medal olimpijski wywalczony przez hiszpańską narciarkę alpejską i zaledwie drugi w historii na zimowych igrzyskach olimpijskichEl día que Blanca venció al "fantasma de Calgary" . Ochoa startowała także na dwóch poprzednich edycjach tej imprezy, a najbliżej medalu była podczas slalomu na igrzyskach w Calgary w 1988 roku, gdzie po pierwszym przejeździe slalomu znajdowała się na prowadzeniu. Jednak, jak sama przyznała, nie utrzymała związanej z tym presji i ostatecznie zawody zakończyła na piątej pozycjiParisien: Too much think time . Wielokrotnie startowała także na mistrzostwach świata, najlepszy wynik osiągając na rozgrywanych w 1987 roku mistrzostwach świata w Vail.