Krynicznej.
Instytut Francuski tuż po wojnie mieścił się w odbudowanym skrzydle domu w Al. Jerozolimskich 32, po wznowieniu działalności w latach 1967–1968 w al. Wyzwolenia 14, a w latach 70., 80. i 90. (1990)Ogólnopolski Spis Teleadresowy 1990, część I na ul. Świętokrzyskiej 36. Połączony z utworzonym na fali przemian politycznych i społecznych z Francuskim Ośrodkiem Kształcenia i Informacji Kadr (CEFFIC), od 1994 do września 2009 Instytut Francuski miał siedzibę w budynku dawnego Banku Landaua, na ul. Senatorskiej 38. Od 28 września 2009, Instytut znajduje się przy ul. Widok 12Marcin Frybes, Dorothea Marciak: Un Institut dans la ville – Instytut francuski w Warszawie od 1925 do 1990, Warszawa 2008.
Od 1961 Francja utrzymywała też w Polsce wymieniony powyżej Francuski Ośrodek Dokumentacji Naukowo-Technicznej (Centre de documentation française scientifique), który następnie zmienił nazwę na Ośrodek Francuskiej Dokumentacji Technicznej przy ul. Marszałkowskiej 77–79 (1972–1990) wraz z filiami – w Gdańsku, w Domu Technika NOT przy ul. Rajskiej 6 (1975–) i w Katowicach, w Domu Technika NOT przy ul. Podgórnej 4 (–1990)Dariusz Jarosz: Nauka i edukacja w stosunkach polsko-francuskich w latach 1971-1980, Analecta 16/1-2 (31-32), s. 283-315.