Ani Brazylia, ani Argentyna nie były przygotowane do długiej wojny, dla której nie było poparcia społecznego; rządy nie dysponowały też odpowiednimi zasobami. Brazylia posiadała silniejszą flotę, ale jej większe jednostki mogły z trudem operować na płytkich wodach estuarium La Platy. Próby blokady Buenos Aires były mało efektywne, bo Brazylijczycy nie zatrzymywali statków neutralnych. Ich flota musiała też zaopatrywać izolowane garnizony w Montevideo i Colonia del Sacramento. W starciach na morzu osiągnęła jednak pewne sukcesy: w styczniu Brazylijczycy zdobyli mały szkuner „Libertad del Sur”; 9 lutego flotylle argentyńska i brazylijska spotkały się w nierozstrzygniętej bitwie koło przylądka Collares. Dowódca argentyński, William Brown, zaatakował następnie Colonia del Sacramento, ale został odparty, tracąc brygantynę „General Belgrano”; w ponownym ataku, cztery dni później, Argentyńczycy spalili brazylijską brygantynę „Real Pedro”, za cenę trzech dużych łodzi i 200 ludzi. Potyczki na morzu trwały przez cały rok 1826; najważniejsza z nich miała miejsce 29 lipca, gdy Brown zaatakował i po zaciętej walce zmusił do odwrotu brazylijską eskadrę usiłującą prowadzić bliską blokadę Buenos Aires, za cenę swojego okrętu flagowego „25 de Mayo”;