W 1941 roku, z powodu dużych strat w czasie operacji Barbarossa lotnictwo ZSRR przywracało do służby starsze typy maszyn. Również I-5 wróciło do lotów bojowych jako samoloty szturmowe i nocne bombowce. Przestarzałe samoloty szkolne naprędce uzbrajano i wysyłano na linię frontu. Wojna niemiecko-radziecka była pierwszym konfliktem, w którym I-5 zostały użyte bojowo.
Od października 1941 do stycznia 1942 roku samoloty znajdowały się na wyposażeniu 11 Pułku Lotniczego Floty Czarnomorskiej, stacjonującym na Krymie: w 2. Eskadrze Szturmowej 5 OA oraz w 604 i 605 Eskadrze Myśliwsko-Bombowej«Авиамастер» (Aviamaster) 6/2001..
Inne wersje I-5 UTI-1 — I-5 przebudowany na samolot szkolno-treningowy. Kokpit przesunięto do przodu i dodano drugie miejsce wraz z urządzeniami sterowymi dla ucznia. W 1934 roku przebudowano tak około 20 samolotów wersji podstawowej. I-5 bis — planowany, ulepszony wariant I-5. Ze względu na kłopoty z badaniami technicznymi nie został wprowadzony do produkcji, jednak wiele usprawnień wprowadzono do standardowej wersji bez zmiany nazwy.
Przypisy
Bibliografia Paul Ede i Soph Moeng, The Encyclopedia of World Aircraft, .
Linki zewnętrzne Polikarpow I-5 Oznaczenia samolotów ZSRR
Zobacz też Porównywalne samoloty Bristol Bulldog PZL P.7
Kategoria:Samoloty Polikarpow Kategoria:Radzieckie samoloty myśliwskie II wojny światowej Kategoria:Dwupłaty Kategoria:Samoloty myśliwskie z napędem śmigłowym