Boromir (ur. w 2978, zm. w 3019 roku Trzeciej Ery) – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.
Był człowiekiem, a dokładniej Dúnadanem z Gondoru, starszym synem namiestnika Gondoru Denethora II i Finduilas oraz bratem Faramira. Należał do grupy dziewięciu członków Drużyny Pierścienia.
Życiorys Kierował się dobrem swego kraju. Uwielbiany w swej ojczyźnie, szlachetny i dumny, był jednym z wielkich wodzów Gondoru, następcą Denethora II, cenionym w Gondorze i Rohanie.
Urodził się w 2978 roku. Matka Boromira – Finduilas – zmarła młodo, gdy miał 10 lat. Od młodości pasjonowała go walka i broń, w przeciwieństwie do Faramira, który miał zamiłowanie do nauki. Boromir wspierał swojego brata i bronił przed gniewem ojca, faworyzującego następcę. Jako najstarszy syn Namiestnika nosił Róg Gondoru.
Boromir dowodził obroną Osgiliath przed armiami Saurona latem 3018 roku. Dzięki jego obronie mostu w Osgiliath Nazgûle zmierzające do Shire zostały na pewien czas zatrzymane, co dało hobbitom więcej czasu w podróży. Następnie udał się do Rivendell, by znaleźć wyjaśnienie snu, który wcześniej kilkakrotnie przyśnił się jego bratu i raz jemu samemu.