Tymczasem Ejal spotyka się z Menachemem i informuje go, że z łatwością może porwać byłego nazistę i przetransportować go do Izraela, by tam został osądzony za zbrodnie wojenne. Menachem tłumaczy agentowi, że w jego misji nie bierze udziału nikt poza nimi, oraz że ma ona na celu zabicie staruszka. Ejal, choć wyraźnie przeciwny idei szefa, powraca do willi. Uzbrojony w strzykawkę z trucizną, w ciszy wchodzi do pokoju wytropionego. Tuż za nim skrada się Axel. Gdy okazuje się, że Ejal nie jest w stanie wypełnić zobowiązań zawodowych, Axel dopełnia jego misji. Usiadłszy przy śpiącym dziadku, czule pieści jego twarz, a następnie odłącza go od aparatury utrzymującej go przy życiu. Ejal, płacząc, wyżala się następnie przyjacielowi i stwierdza, że nie chce już mordować. Wtula się w ramiona Axela.
W dwa lata później Ejal okazuje się być żonatym mężczyzną. Ma syna, Toma, a z Axelem łączą go wciąż przyjacielskie stosunki. Ostatnia scena ukazuje byłego zabójcę piszącego do Axela maila. Poruszony zostaje temat snu Ejala, w którym on i Axel – zgodnie z tytułem filmu – wspólnie kroczą po wodzie.