W kolejnych startach jeszcze trzynaście razy stawała na podium zawodów pucharowych, odnosząc przy tym sześć zwycięstw: 9 marca 1991 roku w Lake Louise, 15 marca 1991 roku w Vail i 1 lutego 1992 roku w Grindelwald wygrywała zjazdy, 12 stycznia 1992 roku w Schruns wygrała slalom, a 12 stycznia 1992 roku w Schruns i 2 lutego 1992 roku w Grindelwald była najlepsza w kombinacji. W sezonie 1990/1991 zajęła drugie miejsce w klasyfikacji generalnej i w klasyfikacji zjazdu, a w klasyfikacji kombinacji zwyciężyła. Najlepsza w klasyfikacji kombinacji była także w sezonie 1991/1992.
Wystartowała na mistrzostwach świata w Saalbach-Hinterglemm w 1991 roku, zajmując szóste miejsce w zjeździe. Znalazła się też w reprezentacji Austrii na igrzyska olimpijskie w Albertville w 1992 roku. Podczas treningu w zjeździe do kombinacji Ginther upadła, doznając kontuzji plecówOlympedia - Combined, Women . Złamała drugi krąg odcinka lędźwiowego kręgosłupa»Immer voll reingehen« , co wyłączyło ją nie tylko ze startu na igrzyskach, ale ze wszystkich startów do końca sezonu 1991/92.
Po wypadku wróciła do startów w sezonie 1992/1993, jednak z powodu powtarzających się kontuzji ogłosiła zakończenie kariery w marcu 1994 rokuEin Blick in die Blickpunkt-Ausgabe Nr.