Mieczysław Andrzej Stachowiak (ur. 25 listopada 1952 w Łękach Wielkich) – generał broni Wojska Polskiego.
Życiorys Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Oskara Kolberga w Kościanie, Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych (1975) oraz Akademii Sztabu Generalnego (1983) i Akademii Bundeswehry w Hamburgu (1993). Służbę wojskową rozpoczął w 1971 r. W 1975 r. dowódca plutonu w 15 pułku czołgów, a w latach 1976–1980 dowodził plutonem i kompanią czołgów w 10 pułku czołgów„Pancerniak” – Gazeta 5 Dywizji Zmechanizowanej nr 7, s. 4.. Po ukończeniu WKDO studiował na ASG WP, którą ukończył w 1980 r. Oficer operacyjny w sztabie 10 Dywizji Pancernej, a następnie szef sztabu 10 pułku czołgów. W latach 1987–1991 był dowódcą 27 pułku czołgów i 73 pułku zmechanizowanego. W 1991 roku wyznaczony na stanowisko szefa sztabu 5 DZ„Pancerniak”, miesięcznik 5 KDZ Nr 48 (78), lipiec–sierpień 1995, s. 5.. W 1993 po otrzymaniu dyplomu Akademii Dowodzenia Bundeswehry skierowany do dowództwa ŚOW. Od 1996 roku dowodził 5 Dywizją Zmechanizowaną w Gubinie, a od 1997 roku 12 Szczecińską Dywizją Zmechanizowaną. Wyznaczony został pod koniec 2000 roku na stanowisko dowódcy Korpusu Powietrzno-Zmechanizowanego, a od 2001 do 2004 dowodził 2 Korpusem Zmechanizowanym w Krakowie.