Przez kolejne 4 lata niemal bez przerwy statek pływał w konwojach atlantyckich, podczas których 34 razy przemierzył ocean.
Po wojnie statek wrócił do kraju 16 kwietnia 1946 roku i obsługiwał m.in. linię lewantyńską i południowoamerykańską, jednak z uwagi na zużycie, szkody powstałe w wyniku pożaru, który wybuchł podczas postoju w Gdańsku i nieznaczną szybkość zatrudniany był ostatecznie w trampingu na linii lewantyńskiej. W 1949 podczas tajnej misji specjalnej dostarczała przez albański port Durrës broń dla greckiej partyzantki komunistycznej. W 1951 przejęty został przez PLO. W sezonie letnim 1955 pełnił funkcje pomocniczej bazy rybackiej na Morzu Północnym. W drodze z Morza Śródziemnego do Gdyni zatonął 19 marca 1956 w czasie silnego sztormu u północno-zachodnich wybrzeży Hiszpanii (pozycja 44°54'N, 10°09'W). Powodem zatonięcia było przesunięcie się ładunku rudy na lewą burtę. Cała załoga została uratowana przez motorowiec "Hugo Kołłątaj".
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Drobnicowce Kategoria:Polskie statki Kategoria:Statki i okręty zatopione w Zatoce Biskajskiej Kategoria:Statki z XX wieku