Roots reggae (tłumaczone czasami jako korzenne reggae lub muzyka korzeni) – główny nurt muzyki reggae, powstały na początku lat siedemdziesiątych XX wieku w Kingston na Jamajce.
Głównym wyznacznikiem gatunku jest tematyka utworów, zawierająca najczęściej duchowe przesłanie rastafariańskie lub traktująca o szeroko pojętej niesprawiedliwości społecznej czy też rasowej. Liczne dyskusje wzbudza natomiast warstwa muzyczna; zdecydowana większość utworów utrzymana jest w podniosłym, patetycznym nastroju opartym na skali molowej, wobec czego niektórzy skłonni są tylko takie pieśni zaklasyfikować jako roots. Niezależnie od tego, wspólne cechy łączące wszystkie utwory to pulsująca linia basu oraz wyraźnie zaakcentowany skank gitarowy, przy jednoczesnym zachowaniu instrumentalnego minimalizmu i surowości brzmienia.
Historia Kluczową rolę w powstaniu gatunku odegrała wizyta cesarza Etiopii Haile Selassiego w stolicy Jamajki, która doprowadziła do wzrostu znaczenia społeczności rastafariańskiej na wyspie. Głoszone przez rasta idee trafiały przede wszystkim do ubogich mieszkańców slumsów, a to właśnie spośród nich wywodziła się zdecydowana większość wykonawców reggae.