Teatr amatorski – spektakle i widowiska realizowane przez wykonawców, którzy nie mają wykształcenia aktorskiego. Teatr nie jest zazwyczaj głównym zajęciem aktorów amatorów, a traktowany jest przez nich raczej jako hobby.
Rys historyczny Od czasów renesansu na dworach magnackich powstawały teatry zawodowe, półzawodowe lub amatorskie, natomiast na dworach mniej zamożnej szlachty - tylko amatorskie. W połowie XIX wieku teatr amatorski w Polsce odgrywał dużą rolę w budowaniu świadomości narodowej i podtrzymaniu kultury polskiej w czasach zaborów. Często się zdarzało, że granica pomiędzy amatorami a zawodowcami zacierała się pod względem doboru repertuaru, czy zastosowania techniki zawodu aktorskiego.
Pod koniec wieku XIX można było zaobserwować rozwój teatru ludowego na terenach wiejskich. Organizowano duże widowiska, spektakle plenerowe z udziałem kilkuset wykonawców. W 1919 roku powstał Związek Teatrów Ludowych, a w 1929 roku Jędrzej Cierniak założył Instytut Teatrów Ludowych w Warszawie. W latach dwudziestych na wsi nastąpił rozkwit sztuki teatralnej, powstało ponad 10000 zespołów, prezentujących się przy okazji okoliczności państwowych, rocznic, świąt itp.