mały|Grób Jerzego Dowiata na Cmentarzu Wilanowskim w Warszawie
Jerzy Dowiat (ur. 22 kwietnia 1920 w Żytomierzu, zm. 22 kwietnia 1982 w Warszawie) – polski historyk (mediewista), profesor nauk humanistycznych, pracownik Instytutu Historii PAN. Autor podręczników do nauki historii.
Życiorys Urodził się w rodzinie inteligenckiej jako syn Józefa i Sylwestry z domu Gajewskiej. Matka była nauczycielką, a ojciec inżynierem mierniczym i zmarł, gdy Jerzy miał 2 lata. Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Płocku. Książnica Płocka 2010. s. 32. Jego studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim przerwał wybuch II wojny światowej. Pod okupacją niemiecką brał udział w tajnym nauczaniu, a w latach 1945–1947 pracował jako nauczyciel, m.in. w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie (1945–1952). W 1946 rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim, był uczniem Tadeusza Manteuffla. Specjalizował się w historii politycznej i historii kultury Polski średniowiecznej. W latach 1953–1956 wykładał na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Warszawie. Stopień doktora uzyskał w 1956 i został zatrudniony w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk na stanowisku adiunkta. Habilitował się 1960 i awansował na docenta, a od września 1971 był profesorem nadzwyczajnym PANSłownik historyków polskich. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1994.