Scenę Wniebowzięcia artyści przedstawiali najczęściej w dolinie Jozafata na cmentarzu, gdzie została pochowana Matka Boża. Bóg Ojciec jest otoczony przez aniołów. Postać Marii unoszona jest do nieba, a u dołu obrazu najczęściej przedstawiano apostołów.
Opis obrazu Tycjan zrezygnował z elementów cmentarnych (grobowca) oraz z postaci Archanioła, zachował natomiast tradycyjny trójstopniowy podział na ziemię, niebo i królestwo niebieskie. Strefy łączy w spójną całość postać Marii i kontakt wzrokowy wszystkich bohaterów. Cała kompozycja oparta została na planie trójkąta ostrokątnego.
Matka Boża wznoszona jest na chmurze ku niebu w otoczeniu aniołów. Wokół niej bije złoty blask, a jej wzrok skierowany jest ku górze i spotyka się ze wzrokiem Boga Ojca, którego sylwetka przypomina tego z dzieł Michała Anioła. Ku Bogu unosi się archanioł Michał, niosąc koronę, którą ma być ukoronowana Maryja. Dodatkowym elementem łączącym wszystkie trzy strefy jest intensywna czerwona barwa szat dwóch apostołów, Maryi i lewej strony szaty Boga Ojca.
Obraz, który ma ogromne rozmiary, początkowo spotkał się z niechęcią zamawiających.