Narożnik ulic Grunwaldzkiej i Stolarskiej zaakcentowano potężnym portykiem z czterema kolumnami jońskimi. Dziedziniec był zadaszony. Wystrój wnętrza zaaranżowano w stylu art déco.
Niektóre szczegóły budowy: roboty murarskie - firma Czesława Kazimierza Leitgebera, dachówki - firma Ludwika Thielmana, nadzór prac budowlanych - Oskar Pohlman i Jerzy Tuszowski, koszt budowy - 5 mln ówczesnych zł.
Zmiana funkcji i okolica Po zakończeniu PeWuKi hotel przekształcono na budynek mieszkalny, były tu też biura Zarządu Miejskiego, a pod koniec II wojny światowej na szpital wojskowyw 1945 obiekt pełnił funkcję wojskowego lazaretu, kolejno wojsk niemieckich (Lazaret II), radzieckich i polskich, źródło: Zdzisław Andrzejewski: Poznańskie szpitalnictwo wojskowe w latach 1945-2000, Instytut Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu 2011, 368 s., którą to funkcję pełnił do 1 stycznia 2012. Od 2 stycznia funkcjonuje tam szpital kliniczny.