Byłą już centralę w Katowicach przekształcono w oddział Instytutu Zachodniego pod kierownictwem dra Kazimierza Popiołka, a wkrótce zlikwidowano, włączając ją 1 maja 1949 do Śląsko-Dąbrowskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk (wcielonego w 1950 do Towarzystwa Wiedzy Powszechnej).
Ostatecznie Instytut Śląski (jako Oddział Wrocławski Instytutu Zachodniego) zlikwidowano w 1953, usuwając jeszcze w 1950 z nazwy oddziału człon „Instytut Śląski”, natomiast Stowarzyszenie Instytut Śląski rozwiązano na początku 1953 – oba w ramach stalinowskiej reorganizacji nauki polskiej związanej z utworzeniem Polskiej Akademii Nauk (1951).
Instytut Śląski we Wrocławiu Funkcjonował w latach 1945–1953 jako jednostka niesamodzielna, będąc początkowo oddziałem Instytutu Śląskiego w Katowicach (1945–1948). W 1948, w wyniku połączenia z Instytutem Zachodnim w Poznaniu i przeniesienia siedziby Instytutu Śląskiego z Katowic do Wrocławia działał do 1950 jako Instytut Śląski we Wrocławiu – Oddział Instytutu Zachodniego. W latach 1950–1953 przekształcono go w Oddział Wrocławski Instytutu Zachodniego w Poznaniu, pozbawiając historycznej nazwy. Został zlikwidowany 23 lutego 1953 w związku z założeniem 1 stycznia 1953 we Wrocławiu przez prof. dr hab.