W kwietniu 1878, uciekając przed inwigilacją władz policyjnych w Kijowie, wyjechała do Szwajcarii do St. Moritz. Latem tego roku przybyła do Genewy i weszła w środowisko działaczy patriotycznych i rewolucjonistów polskich oraz rosyjskich. Tam poznała Stanisława Mendelsona. Jesienią powróciła do Kijowa, dokąd w kolejnym roku przybył również Mendelson.
W lutym 1879, po serii aresztowań działaczy socjalistycznych w Krakowie, organizowała pomoc dla uwięzionych, finansowała koszty ich obrony, interweniowała u władz w Wiedniu. Zabiegała też o przychylną opinię prasy. Latem tego roku, wyczerpana tymi wydarzeniami, pojechała na kurację do St. Moritz i Ostendy, gdzie przebywała do jesieni. W tym okresie pozostawała w stałej korespondencji z Mendelsonem. Przy pomocy jego i własnych środków finansowych doprowadziła do powstania w Genewie drukarni wydającej pierwsze polskie pismo socjalistyczne „Równość” (od 1 października 1879).
Była współtwórczynią I Proletariatu. Po otrzymaniu programu partii Proletariat ona, Mendelson oraz Kazimierz Dłuski i Szymon Dickstein ulegli panującym w Genewie wpływom nurtów anarchistycznych i usunęli z Zasad Socjalno-Rewolucyjnego Stowarzyszenia Polaków fragmenty dotyczące walki politycznej i narodowej. W ten sposób powstał tzw.