Wówczas powstało kilka jej wierszowanych utworów o treści społeczno-rewolucyjnej i patriotycznej, które później weszły w skład pierwszego zbiorku polskiej poezji rewolucyjnej zatytułowanej Czegóż chcą?
W wyniku procesu przed Izbą Karną Sądu Ziemskiego w Poznaniu została skazana na 3 miesiące aresztu z częściowym zaliczeniem pobytu w śledztwie. Stosunkowo łagodny wymiar kary był wynikiem starań Mendelsona i jej ojca. Wpłynął na to również zły stan jej zdrowia (choroba płuc). Została zwolniona z więzienia. Policja carska, prowadząca śledztwo przeciwko gminie w Kijowie i niej samej, domagała się jej deportacji do Rosji. W sprawie jej wydania Rosji interweniował sam Otto von Bismarck, który wywierał nacisk na pruskie Ministerstwo Sprawiedliwości. Ostatecznie jednak udało jej się zbiec z Aleksandrowa Kujawskiego do Belgii, a stamtąd do Paryża, gdzie zamieszkała wraz ze swoim ojcem. Tam ponownie weszła w kręgi polskiej i rosyjskiej emigracji socjalistycznej. Poznała między innymi Piotra Ławrowa i Zofię Krukowską, wybitną matematyczkę. Przebywała głównie w Genewie, finansując edycję „Przedświtu”. Utrzymywała kontakt z Proletariatem w Warszawie.