U obu płci odnóża tylnej pary są wiosłowato rozszerzone, wyposażone w szeregi złocistych szczecin pływnych na goleniach i stopach, przy czym szczeciny pływne obecne również są na odnóżach pary środkowej. Stopy tylnej pary mają przedni pazurek o połowę krótszy od tylnego.
Genitalia samca mają paramery o zesklerotyzowanych podstawach, równomiernie zakrzywionych do falistych brzegach bocznych i błoniastych, zakrywających w widoku grzbietowym większość płata środkowego wierzchołkowych połowach. Płat środkowy edeagusa ma zesklerotyzowaną podstawę, linię środkową i wierzchołek, boki zaś błoniaste. Samice cechują się bardzo długimi i wiotkimi walwami.
Ekologia i występowanie thumb|Samica toniaka bruzdkowanego thumb|Samica Acilius sinensis thumb|Samiec Acilius sinensis thumb|Acilius kishii thumb|Acilius mediatus thumb|Samica Acilius semisulcatus thumb|Acilius fraternus Zasięg i siedlisko Przedstawiciele rodzaju zamieszkują krainy palearktyczną i nearktyczną, w Polsce będąc reprezentowanymi przez dwa gatunki – toniaka żeberkowanego i bruzdkowanego.
Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe zasiedlają rozmaite wody stojące, preferując zbiorniki pozbawione ryb takie jak kałuże, bagna, torfowiska, stawki i glinianki.