Poważne różnice między Kościołem Adwentystów Dnia Siódmego a Kościołem Chrześcijan Dnia Sobotniego dotyczą interpretacji biblijnej Księgi Daniela. Chrześcijanie Dnia Sobotniego uważają, iż proroctwo o 2300 wieczorach i porankach dotyczy Antiocha IV Epifanesa i okresu międzytestamentalnego. Adwentyści dopatrują się w nim daty rozpoczęcia tzw. sądu śledczego, wyznaczonej na październik jako ostatniej fazy zbawienia ludzkości przez Chrystusa. Kościół Chrześcijan Dnia Sobotniego uważa, że zbawienie i pojednanie człowieka z Bogiem miało miejsce na krzyżu i nie jest kontynuowane obecnie w niebie. Adwentyści umiejscawiają sąd śledczy w „świątyni niebieskiej”, której odbiciem był przybytek na puszczy zbudowany za dni wędrówki Izraela z Egiptu do ziemi obiecanej. Chrześcijanie Dnia Sobotniego odrzucają wiarę w tzw. ostateczne pojednanie, istnienie dosłownej świątyni oraz jej oczyszczenia.