Skórki wiązane są po przesortowaniu, tzw. loty (np. wizonów po 100–120 sztuk, lisów po 20–25 sztuk), zakupowane są na pokrywanie potrzeb krajowych i na eksport. Obrót handlowy skupia się międzynarodowych targach, tzw. aukcjach futrzarskich, organizowanych raz lub dwa razy do roku w Nowym Jorku, Londynie, Helsinkach, Petersburgu, Lipsku, Sztokholmie, Oslo i w innych miastach. Dystrybucja odbywa się według ustalonego planu, na rzecz zakładów pracy oraz instytucji handlowych. Zakupione partie skór przekazywane są do dalszej obróbki, tzn. wyprawiania, barwienia oraz obróbki maszynowej (strzyżenie, czesanie, epilowanie i inne). Człowiek zaczął wcześniej używać na okrycia przed zimnem futer niż tkanin, toteż pozyskiwanie skór futerkowych, ich wyprawianie oraz handel skórami sięga czasów starożytnych.
Zwierzęta futerkowe Zwierzęta, z których najczęściej pozyskuje się futra to: wizon amerykański lis rudy, lis polarny tchórz zwyczajny jenot azjatycki nutria amerykańska gronostaj europejski kot domowy królik domowy szop pracz bóbr kanadyjski piżmak amerykański soból tajgowy fokowate
Futrzarstwo w Polsce W Królestwie Polskim w XVI wieku handel skórami futerkowymi koncentrował się w Poznaniu.