Vlčice (niem. Wildschütz) – wieś gminna w północnej części Czech, w kraju ołomunieckim, w powiecie Jesionik. Historycznie położona jest na Czeskim Śląsku, w jego dolnośląskiej części.
Historia Miejscowość założono w 1248 - biskup wrocławski darował rycerzowi Vracivojovi 40 łanów, na których mieli osiedlić się przybysze z Polski, ale na niemieckim prawie. Wkrótce wieś rozrosła się i prawdopodobnie powstał też kościół. W XV wieku stanęła tutaj huta szkła, a w następnym stuleciu dwór obronny, browar ze słodownią i być może także huta żelaza.
Pod koniec XVI wieku Vlčice stały się własnością rodu von Maltitz, który rozpoczął akcję kontrreformacyjną. W 1791 kolejnymi właścicielami miejscowości stali się Schaffgotschowie. W 1836 w 182 domach żyło 1341 osób. W sąsiednich osadach, od 1850 tworzących jedną miejscowość, liczba mieszkańców kształtowała się następująco: Vojtovice (Woitzdorf) 278 osób w 41 domach, Nová Véska (Neudörfel) 117 osób w 17 domostwach, Hřibová (Pilzberg) 121 osób w 24 domach. W 1930 w całej gminie mieszkało 1661 ludzi, w tym 17 Czechosłowaków i 1629 Niemców. Niemal wszyscy byli rzymskimi katolikami.