thumb|250px|Convent Thoughts, 1851 Charles Allston Collins (ur. 25 stycznia 1828 w Hampstead, zm. 9 kwietnia 1873 w Londynie) – angielski malarz i pisarz związany z prerafaelitami.
Urodził się w londyńskiej dzielnicy Hampstead, w rodzinie malarza Williama Collinsa (1788–1847), twórcy pejzaży i scen rodzajowych. Jego starszy brat, Wilkie Collins, był powieściopisarzem. Charles studiował w Royal Academy Schools w Londynie. Początkowo uprawiał malarstwo akademickie i znajdował się pod wpływem Williama Etty. W 1850 zaprzyjaźnił się z Johnem Everettem Millais’em, który zainteresował go twórczością prerafaelitów. Pomimo poparcia Millais’a, inni członkowie Bractwa nie wyrazili zgody na przyjęcie go w swoje szeregi. Niemniej młody artysta przez pewien czas współpracował z Millais’em i Williamem Huntem. Był zakochany bez wzajemności w siostrze Rossettiego, Marii Francesce. Jego twórczość z tego okresu była bardziej ascetyczna i surowa, niż pozostałych członków Bractwa. Collins był człowiekiem znerwicowanym i zakompleksionym, istnieją wzmianki, że stale miał problemy emocjonalne. Ciężko przeżywał krytykę, do sztuki zniechęciło go m.in. złe przyjęcie obrazu Convent Thoughts, który był wystawiony w Royal Academy w 1851.