Stosowanie Początkowo wodę kolońską stosowano wyłącznie wewnętrznie, jednak kiedy cesarz Napoleon w 1810 roku zarządził, że każdy producent farmaceutyków przeznaczonych do stosowania wewnętrznego ma obowiązek opublikować ich recepturę, właściciele manufaktury 4711 przemianowali wytwarzaną przez siebie wodę toaletową na leczniczy środek odświeżający idealny dla aromaterapii.
Receptura mały|Oryginalna butelka wody kolońskiej z 1885 roku, tzw. Molanus-Flasche Receptura Echt Kölnisch Wasser No. 4711 nadal pozostaje tajna. Wiadomo tylko, że w jej skład wchodzi bergamotka, cytryna, pomarańcza, olejek neroli, olejek petitgrain, lawenda i rozmaryn.
Na początku XX wieku, ze względu na wciąż rosnący popyt na wodę kolońską, także w Polsce, zaczęto opracowywać nowe warianty Eau de Cologne. Perfumiarze i farmaceuci, poza powyższymi składnikami, dodawali m.in: olejek ylang-ylang, olejek goździkowy. Poza tym, zaczęto wówczas wprowadzać do formulacji związki syntetyczne i izolaty z aromatycznych roślin, m.in. cytral, octan linalilu, antranilan metylu, heliotropinę, kumarynę, eugenol.
Zobacz też
Woda Królowej Węgier woda kwiatowa, woda zapachowa, woda odświeżająca woda perfumowana woda toaletowa dezodorant antyperspirant
Przypisy
Kategoria:Kultura w Kolonii Kategoria:Perfumy