Dawniejszy zasięg granic obowiązuje wciąż w ramach podziału geodezyjnego na obręby ewidencyjne.

Według podziału fizycznogeograficznego Polski opracowanego przez Jerzego Kondrackiego Lipa Piotrowska leży w granicach mezoregionu Pradoliny Wrocławskiej, będącego częścią makroregionu Niziny Śląskiej, w pobliżu zbiegu dolin Odry i Widawy. Obszar osiedla położony jest na wysokości 112–114 m n.p.m. i charakteryzuje się niewielkim zróżnicowaniem powierzchni, z której opady odprowadzane są niewielkimi ciekami wodnymi takimi jak strumień Mokrzyca.

W bezpośrednim sąsiedztwie osiedla po zachodniej stronie linii kolejowej rozciągają się nieczynne pola irygacyjne Wrocławia.

Historia Pierwsza wzmianka o osadzie na terenie dzisiejszej Lipy Piotrowskiej pochodzi z 1352 roku. W dokumencie mowa o wsi o nazwie Lipa bądź Lipie (zapisanej jako „Lype”), należącej do dominikanek z wrocławskiego klasztoru św. Katarzyny. Późniejsza niemiecka nazwa miejscowości, Leipe, do XIX wieku odnotowywana była również jako Klein Leipe (Lipa Mała). W XVIII wieku Lipa, rozwijająca się wzdłuż drogi z Wrocławia do Obornik w okolicy skrzyżowania dzisiejszych ulic Pełczyńskiej, Kaczeńcowej i Kominiarskej, stanowiła majątek szlachecki powiązany własnościowo ze Świniarami.