W 1845 roku obie osady należały do Daniela Gottlieba Matzke, dziedzica na Zaprężynie. Lipę zamieszkiwało 138 osób w 19 domostwach, Petersdorf – 110 osób w 14 domostwach. Lipa uzyskała w 1856 r. połączenie kolejowe dzięki otwarciu linii Wrocław – Poznań z leżącą w bezpośrednim sąsiedztwie wioski stacją Osobowice. W 1882 roku należące do obu miejscowości obszary znajdujące się na zachód od torów kolejowych zostały zakupione przez miasto Wrocław na rozbudowę pól irygacyjnych. Od czasu pruskiej reformy samorządu terytorialnego z 1874 roku gmina wiejska i majątek Lipa oraz majątek Petersdorf należały do obwodu (niem. Amtsbezirk) Świniary. Obie osady rozbudowywały się w tym czasie wzdłuż obecnej ulicy Pełczyńskiej i między 1885 a 1895 rokiem utworzyły wspólną gminę wiejską Leipe-Petersdorf, natomiast folwark Lipa stanowił aż do 1929 roku osobną jednostkę administracyjną. W sumie wieś jako całość liczyła w 1905 roku 454 mieszkańców, dla 442 językiem ojczystym był niemiecki, a dla 12 polski. Do czasu przeprowadzenia ostatniego niemieckiego spisu powszechnego w 1939 roku liczba ludności zwiększyła się do 668 osób.