Całą scenę w niedzielne popołudnie oglądały przed telewizorami miliony ludzi. Gdy w końcu przybył wóz strażacki, było już za późno. Williamson zginął na miejscu (niewydolność układu oddechowego). David Purley odznaczony został 11 medalami za heroizm i odwagę, w tym najwyższym cywilnym odznaczeniem Medal Jerzego za próbę ratowania Williamsona.
Klasyfikacja
Kwalifikacje
Poz Nr Kierowca konstruktor Czas Strata 1 2 Ronnie Peterson Lotus-Ford 1:19.47 — 2 5 Jackie Stewart Tyrrell-Ford 1:19.97 +0.50 3 6 François Cevert Tyrrell-Ford 1:20.12 +0.65 4 7 Denny Hulme McLaren-Ford 1:20.31 +0.84 5 10 Carlos Reutemann Brabham-Ford 1:20.59 +1.12 6 8 Peter Revson McLaren-Ford 1:20.60 +1.13 7 27 James Hunt March-Ford 1:20.70 +1.23 8 24 Carlos Pace Surtees-Ford 1:21.02 +1.55 9 20 Jean-Pierre Beltoise BRM 1:21.14 +1.67 10 17 Jackie Oliver Shadow-Ford 1:21.23 +1.76 11 21 Niki Lauda BRM 1:21.43 +1.96 12 19 Clay Regazzoni BRM 1:21.56 +2.09 13 11 Wilson Fittipaldi Brabham-Ford 1:21.82 +2.35 14 28 Rikky von Opel Ensign-Ford 1:22.01 +2.54 15 25 Howden Ganley Iso Marlboro-Ford 1:22.10 +2.63 16 1 Emerson Fittipaldi Lotus-Ford 1:22.24 +2.77 17 12 Graham Hill Shadow-Ford 1:22.50 +3.03 18 14 Roger Williamson March-Ford 1:22.72 +3.25 19 22 Chris Amon Tecno 1:22.73 +3.26 20 26 Gijs van Lennep Iso Marlboro-Ford 1:22.95 +3.48 21 18 David Purley March-Ford