Utraciła Królestwo Bosporu na rzecz pasierba swego męża, Tyberiusza Juliusza Aspurgosa Filoromajosa.

Po śmierci Polemona I wyszła ponownie za mąż. Poślubiła króla Kapadocji i Małej Armenii Archelaosa I Filopatrisa Ktistesa Sotera, wdowca po nieznanej z imienia księżniczce, prawdopodobnie córce Ariobarzanesa II Filopatora, króla Kapadocji. Pytodoris wyjechała z dziećmi z Pontu do Kapadocji, by zamieszkać razem z mężem. Jej drugie małżeństwo było bezdzietne. W 17 r. n.e. zmarł jej mąż, a Kapadocja stała się rzymską prowincją. Pytodoris postanowiła wrócić z dziećmi z pierwszego małżeństwa do Pontu.

W późniejszych latach, ok. 18-19 r. n.e., syn Marek Antoniusz Polemon pomagał jej w administracji królestwa Pontu. Pytodoris zmarła w 33 r. n.e., pięć lat przed objęciem tronu przez jej wnuka Gajusza Juliusza Polemona II w 38 r. Jej następczynią była córka Antonia Tryfena. Pytodoris była przyjaciółką greckiego geografa Strabona. Strabon opisał ją jako kobietę cnotliwego charakteru, posiadającą wielką zdolność do interesów. Podał jeszcze, że za jej panowania doszło do rozkwitu Pontu.