Matka Joanna od Aniołów – opowiadanie Jarosława Iwaszkiewicza opublikowane w 1946 roku przez Spółdzielnię Wydawniczą „Czytelnik”. Przedstawia historię księdza Józefa Suryna, który przybywa do Ludynia, aby uwolnić matkę Joannę od Aniołów od demonów.
Inspiracją dla Matki Joanny od Aniołów były wydarzenia związane z w XVII-wiecznym Loudun, opisane przez , które stały się również podstawą innych dzieł literackich i muzycznych. Na kształt opowiadania wpłynęły także osobiste doświadczenia Jarosława Iwaszkiewicza z okresu pobytu w Brukseli oraz choroba psychiczna jego żony Anny, której towarzyszyły manie religijne. Przeżycia małżonków znalazły odzwierciedlenie w relacji między matką Joanną, a księdzem Surynem, których pierwowzorami byli sam pisarz i jego żona.
Badacze wskazują, że opowiadanie było dla Jarosława Iwaszkiewicza próbą rozliczenia się z doświadczeniami związanymi z chorobą żony i lękami z przeszłości. Utwór ukazuje ludzkie dążenie do ideałów oraz podkreśla, że o losie człowieka decydują jego własne wybory. Krytycy różnie oceniali sposób przedstawienia szatana i motyw poświęcenia, zwracając uwagę na rolę miłości i odpowiedzialności za drugą osobę.