Przeniósł się następnie do klubów zagranicznych; był kolejno graczem tureckiego Galatasaray SK (1991–1992), hiszpańskich Osasuny Pampeluna (1992–1993) i Atlético Madryt (1993–1995), francuskich FC Nantes (1995–1996) i Montpellier HSC (1996–1997). W 1997 przez krótki czas ponownie grał w Legii; ostatnie lata kariery zawodniczej spędził w USA, gdzie z Chicago Fire zdobył mistrzostwo i Puchar USA (1998).
Reprezentacja Zaliczył 69 występów w reprezentacji narodowej (jest tym samym członkiem Klubu Wybitnego Reprezentanta). Debiutował jako zawodnik drugoligowej Gwardii Warszawa w meczu przeciwko Rumunii w 1988. W czternastu meczach pełnił funkcję kapitana. Zakończył karierę reprezentacyjną, gdy w meczu ze Słowacją w Bratysławie (11 października 1995) otrzymał czerwoną kartkę za demonstracyjne zdjęcie koszulki w trakcie dokonywania zmiany.
W kadrze narodowej strzelił łącznie 19 goli: 15 w meczach towarzyskich i 4 w meczach eliminacji do mistrzostw Europy: 1988: z Izraelem 1, z USA 2, 1989: z Kostaryką 1, z Meksykiem 1, 1990: z Kuwejtem 1, z Kolumbią 1, ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi 1, z USA 1, z Grecją 1, 1991: z Turcją 1 (el. ME), 1992: z Austrią 2, z Gwatemalą 2, 1994: z Hiszpanią 1, z Izraelem 1 (el. ME), 1995: z Izraelem 1 (el. ME), ze Słowacją 1 (el.