Aleksandr Siergiejewicz Puszkin, (ur. w Moskwie, zm. w Petersburgu) – rosyjski poeta, dramaturg i prozaik. Obok Michaiła Lermontowa główny przedstawiciel romantyzmu rosyjskiego. Klasyk literatury rosyjskiej i światowej, reformator rosyjskiego języka literackiego. Kamerjunkier (młodszy szambelan) cesarza Mikołaja I RomanowaJan Kucharzewski, Od białego do czerwonego caratu, t. I, Warszawa 1998, s. 155..
Życiorys Na jego rozwój miały wpływ postacie dwóch przodków: jego stryja (1770–1830) i pradziadka, czarnoskórego Abisyńczyka Abrama Hannibala, który trafił do Rosji jako niewolnik, ale dzięki mądrości i odwadze stał się ulubieńcem cara Piotra I i otrzymał szlachectwo. Trzecią osobą, która wywarła na niego wpływ, była niania Arina Rodionowna Jakowlewa, dzięki której poznał kulturę i problemy chłopów pańszczyźnianych.
Początkowo kształcili go francuscy guwernerzy. Od 1811 przebywał w elitarnym Liceum w Carskim Siole (obecnie Carskie Sioło przemianowano na Puszkin) w pobliżu Petersburga.