Pugaczowa Córka kapitana (1833–1836), będąca największym z prozatorskich utworów Puszkina.
W ostatnim okresie życia zwrócił się ku historii, powstała obszerna Historia Pugaczowa (1834) i poemat historiozoficzny Jeździec miedziany (nap. 1833, wyd. 1837), zainspirowany przez Ustęp III części Dziadów Adama Mickiewicza.
W 1836 Puszkin uzyskał zgodę na wydawanie pisma literacko-społecznego „Sowriemiennik”, które prowadził aż do śmierci.
thumb|Pojedynek Aleksandra Puszkina z Georges’em-Charles’em de Heeckerenem d’Anthèsem , Adrian Wołkow, 1860 Rok później, w 1837, na skutek intrygi dworskiej, zmuszony był, w obronie honoru żony, pojedynkować się z francuskim emigrantem Georges’em d’Anthès. Ciężko ranny, zmarł dwa dni później, pogrzeb odbył się bez rozgłosu na cmentarzu przyklasztornym w guberni pskowskiej. O intrygę oskarżony został Iwan GagarinBogusław Mucha: Rosjanie wobec katolicyzmu. Łódź: Diecezjalne Wydawnictwo Łódzkie, 1989, s.99..
Prawnuczką Aleksandra Puszkina była Anastazja Michajłowna de Torby.
Stosunek Puszkina do Polski i Polaków Po stłumieniu powstania dekabrystów Puszkin został wezwany przez cara Mikołaja I do Moskwy, gdzie poznał Adama Mickiewicza i przetłumaczył kilka jego wierszy m.in.