4., tymczasem nie wiadomo nic o tym, żeby E.Wilimowski był kiedykolwiek piłkarzem Orła Wełnowiec; 2) słynny później reprezentant Polski i Niemiec nie był wówczas nawet w wieku juniora, co stanowiłoby formalną przeszkodę do oficjalnego zgłoszenia go jako zawodnika w Wydziale Gier i Dyscypliny; 3) Pradellok rozpoczął mecz na bardzo odpowiedzialnej pozycji środkowego pomocnika, na której nie wystawiano zwykle młokosów, a powszechnie wiadomo, iż Ernest Wilimowski całe życie grał w ataku jako lewy łącznik; 4) sportowiec jako 13-latek miał wyjątkowo skromną posturę i był o głowę niższy od swoich rówieśników, czego dowodzi opublikowana fotografia młodzieżowego zespołu 1.FC Katowice, co przekreślałoby jakiekolwiek szanse w jego rywalizacji z mocno zbudowanymi seniorami. Zdaniem autorów w meczu wystąpił Gerhard Pelagius Pradellok (Gerard Pradellok), ur. 23 września 1906 roku w Dębie, dzisiejszej dzielnicy Katowic, jako syn Piotra i Augustyny z d. Maludy. Po swym pierwszym i zarazem ostatnim ligowym występie stracił miejsce w jedenastce 1.FC, więc próbował ponownie grać w Orle Wełnowiec. Jednakże jego udział w meczu Orzeł W. – Iskra Siemianowice (2:1), rozegranym 26 maja 1929 w ramach śląskiej klasy A, zakończył się przyznaniem walkoweru dla gości, co potwierdza „Polska Zachodnia”„Polska Zachodnia” nr 301, 3.11.1929, s. 12..