Młyn Hermanka – zespół zabytkowych, ceglanych zabudowań dawnego młyna parowego w Poznaniu przy ul. Fabrycznej 22/23, na terenie przemysłowej części Wildy, w pobliżu linii kolejowych do Berlina i Wrocławia.
Charakterystyka Zespół zabudowań młynarskich z czerwonej cegły wzniesiono w 1895, z inicjatywy dwóch poznańskich przemysłowców – Rotholza i Lewina. Później przeszedł w ręce spółki akcyjnej Hermannmühlen, co dało asumpt dla potocznej nazwy. Zespół młynarski składał się z głównego pomieszczenia młyna, a także obiektów towarzyszących, takich jak: maszynownia, kotłownia, spichlerz, stajnia, portiernia, pomieszczenia socjalne, mieszkalne i kuchnia.
Z uwagi na małe zniszczenia wojenne (głównie wybite szyby), Hermanka podjęła pracę 21 lutego 1945, jako jedno z pierwszych przedsiębiorstw w Poznaniu po wyparciu NiemcówBolesław Pleśniarski, W budynku dawnego gimnazjum przy ul. Focha, w: red. Tadeusz Świtała, Trud pierwszych dni. Poznań 1945. Wspomnienia Poznaniaków, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1970, s.242, . Załogę stanowiło 75 pracowników, w tym dziesięciu umysłowych. Kierownikiem był Aleksander Grantkowski. W pierwszym okresie młyn przerabiał sto ton zboża na dobę.