Do początku lat trzydziestych elementy termobimetalowe znalazły już szerokie zastosowanie w przemyśle, m.in. samochodowym, lotniczym i morskim. Miały kształt spiral, helis, dysków, pasków prostych i w kształcie litery „U”.
Praca ogrzewanego termobimetalu W ogrzewanym termobimetalu następuje zamiana energii termicznej na energię potencjalną naprężeń wewnętrznych, która z kolei może zostać zamieniona na energię mechaniczną. W związku z tym elementy termobimetalowe mogą magazynować energię w podobny sposób do sprężyn. Równania oraz pozwalają wyznaczyć przyrost temperatury niezbędny do wykonania określonej pracy. Przy liniowych charakterystykach przyrost ten może być wyznaczony za pomocą metody superpozycji, sumując przyrosty temperatury konieczne z jednej strony do wywołania przemieszczenia x swobodnego końca sprężyny, a z drugiej – do wywołania odpowiednio dużej siły P w nieprzemieszczającym się końcu sprężyny.
Czułość Czułość termobimetalu kt określa, o jaki kąt ugnie się element termobimetalowy po zwiększeniu jego temperatury o 1 °C. Jest ona stała dla termobimetalu o określonych wymiarach, współczynnikach sprężystości wzdłużnej (E1 i E2) i liniowej rozszerzalności temperaturowej (α1 i α2).