thumb|Próbka arszeniku Zatrucie arszenikiem – jedna z przyczyn zatruć związkami arsenu.
Zastosowania medyczne
Dawniej stosowany był do spędzenia płodu, często wywoływał śmiertelne zatrucie kobiety. Na przełomie XIX i XX wieku popularny był tonik – płyn Fowlera (Liquor Kalii arsenicosi), tj. roztwór arszeniku i wodorowęglanu potasu (opracowany przez Thomasa Fowlera), stosowany w leczeniu np. chorób skóry. Środek ten przedawkowany powodował zatrucia przewlekłe.
W medycynie współczesnej stosowany jest jako lek przeciwnowotworowy w leczeniu ostrej białaczki promielocytowej. Ma status leku sierocego.
Toksyczność Toksyczność arsenu i jego związków jest znacząco różna. Dawka toksyczna arszeniku wynosi około 10–50 mg, śmiertelna przy ostrym zatruciu 70–200 mg lub 1 mg/kg m.c./dzień (przy dużym zróżnicowaniu tolerancji osobniczej).
LD50 wynosi 15 mg/kg (szczury, doustnie).
Zatrucia Ostre bóle brzucha nudności wymioty biegunka – gwałtowna, prowadząca do odwodnienia bóle głowy wylewy do mózgu utrata przytomności wstrząs śmierć
Podostre zapalenie spojówek i błon śluzowych jamy nosowej i gardła utrata apetytu osłabienie obniżenie temperatury ciała