Pozwoliło to zaledwie na zdobycie w sezonie 1937/38 wicemistrzostwa Pomorza, a w sezonie 1938/39 mistrzostwa Pomorza.
Po powojennej reaktywacji, już w grudniu 1946 Pomorzanin zdobył mistrzostwo Pomorza (wygrywając wszystkie cztery mecze: dwa z Brda Bydgoszcz 9-0 12-1 i dwa z Partyzant Bydgoszcz 3-2 4-0), a w stosunkowo krótkim czasie udało się skompletować drużynę na miarę brązowego medalu mistrzostw Polski, który zespół zdobył w roku 1950.
W powojennym sezonach początkowo drużyna funkcjonowała jako Pomorzanin. Następnie, w związku zmianą nomenklatury w ramach zrzeszeń sportowych w latach około 1949-1955 zespół działała jako Kolejarz Toruń, po czym przywrócono oryginalną nazwę klubu.
1945/1946 - przegrał w eliminacjach z Lechią Poznań - pomimo przegranej pojawił się w Krakowie na turnieju finałowym i zostałby dopuszczony do finałów gdyby zdążył złożyć dokumenty na czas 1946/1947 - MP: odpadł w eliminacjach z Lechią Poznań (2-2 i 0-1) 1948/1949 - MP: odpadł w eliminacjach z Cracovią (3-2 i 0-2 dogr.)Późniejsze mistrzostwa nie zostały dokończone ze względu na kolizję terminów z Igrzyskami Olimpijskimi.