Władze stanęły po stronie wojskowych, a autorzy karykatury stanęli przed trybunałem wojskowym.
thumb|Pomnik Francesca Macià na Plaça de Catalunya, jednym z głównych placów Barcelony
Po bezowocnej wyprawie do Moskwy, podczas której usiłował uzyskać wsparcie od władz komunistycznych, postanowił zaplanować zbrojne powstanie w oparciu o własne środki. W 1922 utworzył niepodległościową partię Estat Català, która w 1931 połączyła się z jego druga partią – Republikańską Lewica Katalonii, zachowując jednak pewną autonomię. W 1926 Estat Català zorganizował zbrojną akcję we francuskim miasteczku Prats-de-Mollo-la-Preste, leżącym tuż za granicą hiszpańską. Akcja była wymierzona przeciwko dyktaturze Miguela Primo de Rivery, jednak zamachowców rozbiła francuska żandarmeria. Pomimo porażki akcja odbiła się szerokim echem w całej Katalonii. Schwytanego Macià wygnano do Belgii. Po kilku miesiącach spędzonych w Brukseli, potajemnie wyjechał do Argentyny, gdzie spędził ponad pół roku. W Hawanie założył Separatystyczną Rewolucyjną Partię Katalonii, której został przewodniczącym. W tym czasie (wrzesień – październik 1928) zaczął analizować możliwość utworzenia Republiki Katalońskiej. W styczniu 1930 upadła dyktatura Primo de Rivery, a 22 lutego 1931 Macià powrócił ostatecznie do Katalonii.