Konstantin Biebl (ur. 26 lutego 1898, Slavětín k. Loun; zm. 12 listopada 1951, Praga) – poeta i pisarz czeski.

Życiorys Był synem dentysty, który w 1916, wskutek przeżyć wojennych, popełnił samobójstwo. Do szkoły podstawowej Biebl uczęszczał w Slavětinie, do gimnazjum – w Lounach. W 1916 wzięto go do wojska, walczył na Bałkanach. W 1917 zdał wojenną maturę. W 1921 zaczął studia medyczne na Uniwersytecie Karola, naprawdę jednak interesowała go tylko literatura. Był członkiem ekspresjonistycznej brneńskiej Grupy Literackiej (Literární skupina), w 1924 przeszedł do lewicującego, awangardowego ugrupowania Devětsil (Dziewięsił). Początkowo wraz z innymi twórcami awangardowymi był zwolennikiem poezji proletariackiej, potem stał się wyznawcą poetyzmu. Ważna dla twórczości Biebla była egzotyczna wyprawa na Cejlon, Jawę i Sumatrę, a także m.in. podróże do Jugosławii. W 1934 był jednym z założycieli czechosłowackiej grupy surrealistycznej, protestował przeciw próbie jej rozwiązania przez Vítězslava Nezvala w 1938. Podczas II wojny światowej mieszkał częściowo w Pradze, częściowo na prowincji, współpracował z filmem. Po wojnie był członkiem Rady Filmowej przy Ministerstwie Informacji.