Utrzymywał się z posady korepetytora w Operze Berlińskiej.
W 1947 na Festiwalu Salzburskim odbyło się prawykonanie jego opery Śmierć Dantona (Dantons Tod) według Georga Büchnera, które przyniosło mu międzynarodowy rozgłos. Poprowadził je w zastępstwie za chorego Ottona Klemperera młody węgierski dyrygent Ferenc Fricsay, dla którego także stało się początkiem światowej kariery. W 1953 von Einem zamieszkał w Wiedniu. W latach 1963–1972 był profesorem kompozycji w Wyższej Szkole Muzycznej w Wiedniu.
W 1946 Gottfried von Einem poślubił Liane von Bismarck. Po zgonie pierwszej żony w 1962 ożenił się powtórnie w 1966 z pisarką Lotte Ingrisch.
12 sierpnia 2002 Gottfried von Einem został odznaczony pośmiertnie przez jerozolimski instytut Jad Waszem medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata za pomoc udzielaną – wraz z innymi – podczas ostatnich dwóch lat wojny żydowskiemu muzykowi Konradowi Latte. Ukrywającemu się muzykowi dostarczył fałszywe dokumenty, w tym legitymację Izby Muzycznej Rzeszy (Reichsmusikkammer) oraz kartki żywnościowe, ratując go przed wywiezieniem do obozu zagłady.