Podobny zresztą złośliwy wierszyk został napisany trzysta lat później, w czasie pierwszych wolnych elekcji, w tym niemieckim utworze podmiot liryczny naśmiewa się z Polaków, którzy są dołem podkuci (być może chodzi o podkute buty), a górą podcięci, przez co sterczą im uszy i wyglądają jak błaznySie seint unter beslagen und oben beschorn / Gleich einen Narren mit langer Ohrn, cyt. za S. Kot, „Właściwości”, s. 765..
W wieku XIV, w księdze z żywotem św. Jadwigi, pewien miniaturzysta średniowieczny ukazał zaślubiny Jadwigi (która była Niemką) oraz Henryka BrodategoZnakomita barwna reprodukcja: Der Hedwigs-Codex von 1353. Sammlung Ludwig, wyd. W. Braunfels, Berlin 1972, t. I, k. 10. Podstawą wszelkich studiów nad kodeksem jest artykuł J. Gottschalka, Die älteste Bilderhandschrift mit den Quellen zum Leben der hl. Hedwig, Aachener Kunstblätter 34 (1971), zwł. s. 647, 652–655.. Kodeks o świętej Jadwidze, inaczej lubiński, pochodzi z Lubina na Śląsku, a został stworzony w 1353 r. Ilustrator miał wyraźne skłonności archaizujące, a przedstawiając żywot świętej, starał się pokazać dawne czasy, odwołując się do swojej pamięci, czyli około 1320 roku, czasu swej młodości. Dowodzą tego drobiazgowe badania kostiumologiczne i bronioznawczeZwłaszcza Z. Wawrzonowska, L.