Tło sytuacyjne Przed frontem oddziałów radzieckich znajdowały się jednostki niemieckiej 16 Armii gen. Ernsta Buscha z Grupy Armii Północ (w skład której wchodziła także ochotnicza hiszpańska Błękitna Dywizja), które od 10 listopada były głęboko zaangażowane w obronę przed atakiem wojsk radzieckich w kierunku Tichwin. 8 listopada wojska niemieckie zajęły Tichwin, odcinając ostatnią linię kolejową, która umożliwiała dostarczenie ładunków do jeziora Ładoga w celu zaopatrywania Leningradu.
W związku z tą sytuacją Stawka postanowiła natychmiast rozpocząć kontrofensywę na kierunku tichwińskim; przygotowania do niej rozpoczęły się już podczas prowadzonej wcześniej na tym samym obszarze operacji obronnej. Dzięki działaniom podjętym w celu wzmocnienia 4, 52 i 54 Armii wojska radzieckie zyskały przewagę liczebną nad wrogiem w ludziach i artylerii. Wciąż jednak Sowieci ustępowali żołnierzom Wehrmachtu w rejonie pod względem liczby czołgów i samolotów.