Walenty Bonk (ur. 13 lutego 1879 w Poznaniu, zm. 1 października 1961 w Nowym Jorku), znany również jako Valentine J. Bonk oraz Val Bonk, a pierwotnie Walenty Bąk – polski kompozytor i organista, działający na emigracji w Stanach Zjednoczonych, szczególnie znany z tworzenia muzyki liturgicznej i wkładu w życie muzyczne polonijnych społeczności.
Życiorys Walenty Bonk urodził się w Poznaniu, gdzie jego ojciec był organistą kościelnym. Po ukończeniu nauki w czwartej klasie szkoły podstawowej w Rawiczu, w obliczu ograniczonych możliwości w zaborze pruskim, emigrował do USA w 1900 roku. W Ameryce kontynuował pasję organisty oraz pedagoga muzycznego, początkowo w Reading w stanie Pensylwania. W 1906 roku został organistą w parafii św. Stanisława Kostki i pełnił tę rolę do 1911 roku.
W kwietniu 1907 poślubił, ówcześnie 16-letnią, Elizabeth A. Lowicką.
Po przeprowadzce na Long Island w Nowym Jorku w 1933 roku, pełnił funkcję organisty w kilku kościołach, w tym w parafii św. Kazimierza w Yonkers, parafii Matki Boskiej Częstochowskiej i św. Kazimierza na Brooklynie, oraz parafii św. Jadwigi w Floral Park.